خود مشروح مىشود . پس از تمهيد اين مقدّمات ، منظور حضرت امام ( ع ) از مداومت بر تخليص « 32 » مفترضات و سنن ، آنست كه فرائض و سنن را از نواقص اعمال ظاهرى و آفات نفسانيّه و مفاسد عقليّه و معايب قلبيّهء باطنيّه بايد خالص نمود . و مادام كه مداومت بر آن ننمايد خلوص ، حاصل نيايد ؛ زيرا كه امر خطيرى است و عمرى مىخواهد تا اين خلوص حاصل آيد . و اگر حاصل شد به مفاد اين حديث ، چشمه‌هاى حكمت از قلب انسان بر زبان او جارى خواهد شد كه : « من اخلص للّه اربعين صباحا جرت ينابيع الحكمة من قلبه على لسانه » « 33 » . و اكمل از درجهء اهل اخلاص ، درجهء اهل محبّت است ؛ زيرا كه اخلاص از صفات و جنود عقل است ؛ در اخلاص ، خطر است ؛ « كما ورد : النّاس كلّهم هالكون ، الّا العالمون و العالمون كلّهم هالكون الّا العالمون و العاملون كلّهم هالكون ، الّا المتّقون و المتّقون كلّهم هالكون ، الّا المخلصون و المخلصون على خطر عظيم » « 34 » . و در محبّت كه از صفات قلب است خطر نيست و اهل محبّت ، مخلصين به فتح لام‌اند كه « ابليس » گفت : فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ إِلَّا عِبادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ ، و « ابليس » را بر ايشان دستى نيست و با محبّين راه ندارد ؛ زيرا كه محبّت در قلب است و « ابليس » را در قلب كه خزانهء محبّت الهى است راه نيست . پس محبّين‌اند كه مخلصين

--> ( 32 ) - خالص كردن ؛ پاك كردن ( 33 ) - آن‌كس كه چهل روز خود را براى خدا خالص كند ( يعنى چنان شود كه هر كار مىكند صرفا براى خدا باشد ) چشمه‌هاى جوشان حكمت و معرفت از دل او بر زبانش جارى گردد . ( 34 ) - چنانچه وارد است : مردم همه در هلاكت‌اند جز عالمان ( علوم الهى ) و عالمان همه در هلاكت‌اند جز اهل عمل ( كه علم خود را به مرحله‌ى عمل آورده باشند ) و اهل عمل همه در هلاكت‌اند جز پرهيزكاران و پرهيزكاران همه در هلاكت‌اند جز اهل اخلاص و اهل اخلاص در معرض خطر عظيم‌اند .